با یک سبک و سیاق جدید
با یک خودکار آبی
خیلی وقته خودکار سیاه اینجا رو داده بودم به اون یکی مرتضی
مرتضی سال های خیلی دور
اما حالا یک مرتضی جدیدم
هر چند از مرتضی جدید خواستم که چند باری اینجا بنویسه
زحمت کشید و اومد برام نوشت
اما یه حسی دوباره خسته اش کرد
دوباره رفت
شاید گهگاهی ازش بخوام تا اینجا هم بنویسه
برای مرتضی قبلی
برای مرتضی سال های خیلی دور
تا حالا از این زاویه نگاه نکرده بودم که من قبلن چه مرتضایی بودم
و حالا چه مرتضایی هستم
اما هر قدر دقت می کنم می بینم که بین این دوتا خیلی فرق هست
شاید بهتر شدم
اما نه ... شاید اون موقع عاشق تر بودم
هر چی بودم اما راضی ام بهش
همین که اون روزهای عاشقی هم می نوشتم از خودم سپاسگذارم
حداقل یک دست نوشته هست که بگم من قبلن وجود داشتم
اما حیف که این دست نوشته ها قطع شد
اما حالا ...
هیچی دنیا همینه
به نقطه چین و غیر نقطه چین نمی شه اعتماد کرد
فقط باید خودم باشم
و دوران گذشته رو نوازش کنم تا کمی بخوابه
برچسب:
نویسنده: یوسف قربانی